قوانین دردسر ساز
محمد حسین قشقایی

قانون گذاری در ایران یکی از عجایب روزگار شده است که ارکان مختلف نظام حاکمیتی و اداره کشور را با مشکلات عدیده ای مواجه ساخته و باعث سرگردانی مردم و دستگاههای اجرایی گردیده است. یکی از مشکلات قانونگذاری در کشور این است که متاسفانه قانونگذاران همواره به دنبال این هستند که در لوایح و طرحهای خود همه چیز را بگنجانند و بعضا مشاهده می شود که در یک مصوبه انواع احکام قانونی وجود دارد که ارتباطی به موضوع اصلی ندارند. به تعبیری دیگر قوانین ما ملغمه ای است از مقررات پیچ در پیچ که بعضا با هم نیز در تضادند. عجیب تر این که شورای نگهبان نیز این موارد را تایید می کند و متعرض اشکالات اساسی این مصوبات نمی شود. مرجع درستی در مجلس وجود ندارد که قبل از تدوین و تصویب طرح یا لایحه ای آنرا به دقت بخواند و تاثیرات مترتب بر سایر قوانین و مقررات را با آن تطبیق دهد، تا اینقدر مشکل برای کشور بوجود نیاید. من نمی دانم مرکز پژوهشهای مجلس چه وظیفه ای در این خصوص دارد و چه تاثیری بر مصوبات دارند که انقدر بی اثر و بلااستفاده بنظر می رسند.
در این زمینه دو مورد از مصوبات مربوط به تامین اجتماعی را به عنوان نمونه مثال می آوریم که باعث سردرگمی متولیان و مجریان و مردم شده است:
۱- برنامه هفتم توسعه‌ :
در ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی بیش از ۱۰ نوع بازنشستگی وجود دارد ولی معلوم نیست اصلاحات بازنشستگی مندرج در برنامه هفتم چگونه می خواهد با این انواع بازنشستگی انطباق یابد. آیا افزایش سن از ۶۰ به ۶۲ به همه موارد مذکور تسری دارد. انواع سن بازنشستگی در حال حاضر شامل ۶۰ سال، ۵۰ سال، ۴۲ سال برای بانوان، بدون شرط سنی با ۳۵ سال سابقه و.. مي باشد که قانون برنامه تکلیف مشخصی در مورد آنها تعیین نکرده است. آیا این تغییرات فقط به ماده اصلی مربوط است یا تبصره های آن را هم شامل می شود؟
۲-قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مصوب ۱۴۰۰/۷/۲۴:
در ماده۷۳ قانون مذکور ماده ۸۶ قانون تامین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ نسخ شده است. این ماده ترتیبات خاصی را برای پرداخت حق عائله مندی یا حق اولاد تعیین کرده و شرایط آن طبق این ماده داشتن حداقل ۲ سال سابقه است و مبلغ آن نیز به ازای هر فرزند ۳ روز حقوق کارگر در نظر گرفته است که پرداخت آن به موجب ماده ۸۷ بر عهده کارفرما است. سوال اینجاست که آیا با نسخ این ماده کلا پرداخت حق عائله مندی حذف شده است، که به نظر غیر منطقی می آید. در این ماده ۴ جزء وجود دارد که معلوم نیست کدامیک از این اجزاء نسخ شده و کدامیک به قوت خود باقی است.
این ۴ جزء شامل موارد زیر است:
۱-انحصار پرداخت فقط بابت ۲ فرزند؛ که این بخش قبلا طی مصوبات قبلی حمایت از خانواده حذف شده است و دیگر محدودیتی برای تعداد فرزندان وجود ندارد.
۲-در این ماده به داشتن حداقل ۷۲۰ روز سابقه اشاره شده است. آیا این میزان سابقه حذف شده است. یا مرجع وجود سابقه ۲سال در صندوق تامین اجتماعی شامل سایر صندوق‌های بیمه ای نیز شده است یا خیر؟
۳-شرایط پرداخت حق عائله مندی(شرایط فرزندان) از دیگر اجزای این ماده است که به نظر نمی رسد این قسمت نیز حذف شده باشد چون به هر حال برای فرزندان باید شرایط خاصی وجود داشته باشد تا کارگر یا بیمه شده مشمول دریافت این مزایا شود.
۴-جزء بعد ماده ۸۶ قانون تامین اجتماعی به میزان و مبلغ حق اولاد یا عائله مندی اشاره دارد. این مورد هم نمی تواند حذف شود چون در آن صورت مبلغ پرداخت عائله مندی نامشخص خواهد بود. پس این مورد هم قابل فسخ نیست.
واقعا اگر تدوین کنندگان و تصویب کنندگان قانون جوانی و جمعیت یک بار درست این ماده را مطالعه می کردند هیچ گاه چنین چیزی را تصویب نمی کردند.
https://t.me/karbime3