آتیه نو
جایگاه قانونی پاداش افزایش تولید در نظام بیمهای
در فضای کار ایرانی، پاداش افزایش تولید بیش از آنکه صرفاً مبلغی اضافه بر حقوق باشد، نمادی از اراده مشترک کارگر و کارفرما برای ارتقاء بهرهوری و کیفیت تولید است. این پاداش، که بر اساس توافق مستقیم کارکنان یا نمایندگان آنها با کارفرما تعیین میشود، به گونهای طراحی شده که نقش هر کارگر در فرایند تولید و افزایش کمی و کیفی محصول را بهطور دقیق ارزیابی و به تناسب آن پاداشی عادلانه به او اختصاص دهد. دستورالعملهای مرتبط با این پاداش، تمامی کارکنان، نوع کار و جایگاه آنها در زنجیره تولید را مشخص کرده و بر اساس بیلان سالانه تولید، میزان ارتقاء هر فرد را سنجیده و در قالب امتیازبندی پرداخت میکنند. مطابق ماده ۴۷ قانون کار مصوب ۱۳۶۹، هدف از پرداخت پاداش افزایش تولید ایجاد انگیزه برای تولید بیشتر، ارتقای کیفیت، کاهش ضایعات و افزایش سطح درآمد کارگران است و نحوه دریافت و پرداخت آن بر اساس آییننامهای است که توسط وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی تدوین و ابلاغ شده است. آییننامه شماره ۹۶۶۸۴ مورخ ۲۶/۰۹/۹۰، شاخصها و ضوابط محاسبه و پرداخت این پاداش را تشریح کرده و رعایت آن را زمینهساز عدالت در توزیع افزایشهای تولید میداند. این مقررات همچنین تأکید دارند که در صورت تدوین و تصویب پاداش مطابق آییننامه، مبالغ آن مشمول کسری حق بیمه نخواهد شد، اما هرگونه انحراف از ضوابط رسمی موجب تعلق حق بیمه به سازمان تأمیناجتماعی خواهد بود. به این ترتیب، پاداش افزایش تولید هم ابزار انگیزهبخشی و هم سازوکار رعایت عدالت در محیط کار است.
محمدحسین قشقایی کارشناس تأمیناجتماعی
منبع آتیه نو
https://atiyeno.ir/?nid=507&pid=14&type=0
این وبلاگ رویدادهای حوزه کار و تامین اجتماعی و بخش اداری کشور را پوشش می دهد و بطور تخصصی در زمینه های مذکور نظرات و مطالب را به خوانندگان ارائه می نماید.